บทที่ 241 ชดใช้ค่าเสียหายและถูกกักตัว

หยางเหมยเฟิง: "แต่เธอเป็นแม่ของหลินเจี้ยนซื่อนะ?"

"เป็นแม่แล้วต้องช่วยลูกชายใช้หนี้ด้วยเหรอ? ใครเป็นคนกำหนด?" หวังเหมยย้อนถาม

หยางเหมยเฟิง: "..."

หลิวเจี้ยนผิง: "แต่โบราณมาหนี้ของพ่อลูกต้องใช้คืนเป็นเรื่องถูกต้อง เช่นเดียวกันหนี้ของลูกแม่ก็ต้องใช้คืนเป็นเรื่อง

บทที่ 242 ถูกไล่ออกเพราะขาดงาน

"เงินที่ถูกหลอกนั่นจะได้คืนมาไหม?" หลี่ซูผิงถามกู้เจิ้นหย่วน

อีกฝ่ายส่ายหน้า "ยากมาก"

พวกแก๊งคนร้ายพวกนี้ หลังจากหลอกคนแล้วก็หนีไป การจะจับตัวได้ก็ยาก

หลี่ซูผิง: "งั้นก็ได้แต่เสียเงินซื้อประสบการณ์แล้ว"

หลี่ซูผิงพูดคุยกับกู้เจิ้นหย่วนที่สถานีตำรวจสักพัก แล้วก็ขี่

บทที่ 243 ความกตัญญูจริง หรือความกตัญญูเทียม?

อาหารถูกจัดวางเรียบร้อย ทุกคนย้ายไปที่ห้องอาหาร

หลี้จ้านเสียงมองอาหารบนโต๊ะพูดว่า: "ทำไมอาหารค่ำวันนี้จืดจังเลย?"

พี่หวางมองหลี้อวิ๋นซูแล้วพูด: "อาหารค่ำวันนี้ทำตามคำสั่งของคุณอวิ๋นซูค่ะ"

หลี้อวิ๋นซูพูด: "กินอาหารจืดๆ ตอนกลางคืนจะดีต่อสุขภาพมากกว่า