บทที่ 240 ถ้าไม่คืนเงิน พวกเราจะนอนอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น!

หลังจากยุ่งกับงานในช่วงเที่ยง หลี่ซูผิงและฉินหรงต่างก็จะงีบพักผ่อนสักครู่

เด็กทั้งสามนั่งอ่านหนังสือและทำการบ้านด้วยกัน หลี้เสี่ยวอวี้ทำการบ้านช่วงปิดเทอม ฉินเย่อ่านหนังสือ หากไม่เข้าใจตรงไหนก็จะถามหลี้จ้านเสียงที่เป็นนักศึกษามหาวิทยาล

บทที่ 241 ชดใช้ค่าเสียหายและถูกกักตัว

หยางเหมยเฟิง: "แต่เธอเป็นแม่ของหลินเจี้ยนซื่อนะ?"

"เป็นแม่แล้วต้องช่วยลูกชายใช้หนี้ด้วยเหรอ? ใครเป็นคนกำหนด?" หวังเหมยย้อนถาม

หยางเหมยเฟิง: "..."

หลิวเจี้ยนผิง: "แต่โบราณมาหนี้ของพ่อลูกต้องใช้คืนเป็นเรื่องถูกต้อง เช่นเดียวกันหนี้ของลูกแม่ก็ต้องใช้คืนเป็นเรื่อง

บทที่ 242 ถูกไล่ออกเพราะขาดงาน

"เงินที่ถูกหลอกนั่นจะได้คืนมาไหม?" หลี่ซูผิงถามกู้เจิ้นหย่วน

อีกฝ่ายส่ายหน้า "ยากมาก"

พวกแก๊งคนร้ายพวกนี้ หลังจากหลอกคนแล้วก็หนีไป การจะจับตัวได้ก็ยาก

หลี่ซูผิง: "งั้นก็ได้แต่เสียเงินซื้อประสบการณ์แล้ว"

หลี่ซูผิงพูดคุยกับกู้เจิ้นหย่วนที่สถานีตำรวจสักพัก แล้วก็ขี่