บทที่ 165 พบเพื่อนเก่า

หลังจากกินมื้อเย็นอย่างเอร็ดอร่อย ฉินเย่ขี่รถสามล้อ พาแม่ลูกฉินหรงกลับบ้าน

ลมกลางคืนเย็นๆ ฉินหรงพันผ้าพันคอให้ชุนเป่า กลัวว่าลูกจะหนาวแล้วป่วย

"วันนี้ชุนเป่ามีความสุขไหมลูก?" ฉินหรงเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าลูกสาวยังไม่จางหาย จึงถามอย่างอ่อนโยน

ชุนเป่าตาเป็นประกาย พยักหน้าแรงๆ

วันน

บทที่ 166 อดีตของหลี่ซูผิง

เมื่อได้ยินว่าหลี่ซูผิงได้เข้าทำงานที่โรงงานตัดเย็บ ชิวจินอวี๋ก็แสดงความอิจฉา

ตอนนั้นครอบครัวเธอถูกจัดให้เป็นชนชั้นเจ้าของกิจการขนาดเล็ก แม้จะใช้จักรเย็บผ้าเป็น งานดีๆ แบบนี้ก็ไม่มีทางตกมาถึงคนในครอบครัวเธอ

"ตอนนี้เธอยังทำงานที่โรงงานตัดเย็บอยู่ไหม?" ชิวจินอวี๋ถาม

หลี่

บทที่ 167 ป้าขอโทษหนู ป้าไม่ใช่คน

หลังจากหนีออกจากบ้านตระกูลชิว เธอไม่มีที่ไป พอดีโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ารับคนงาน เธอจึงใช้ฝีมือการเย็บผ้าที่เรียนมาจากบ้านชิวเข้าทำงานที่โรงงาน

"เสี่ยวอวี๋ หนูว่าแม่ควรไปเยี่ยมเขาไหม?"

ถึงตระกูลชิวจะรับเธอไว้ด้วยเจตนาไม่บริสุทธิ์และเคยทำร้ายเธอ แต่ความดีที่พวกเขาทำก