บทที่ 159 เธอก็ต้องลดทิฐิลง ไปประจบประแจงแม่สามีให้ดีๆ

แม่จาง: "โธ่ ไม่ว่าจะยังไง พวกเธอก็เป็นลูกหลาน ไม่ควรถือสาผู้ใหญ่มากนัก ควรเป็นฝ่ายเข้าไปสานสัมพันธ์ก่อน"

"ใจผู้ใหญ่มักอ่อน แค่ลูกๆ แสดงความห่วงใย แสดงความกตัญญู ก็จะลืมทุกอย่างไปหมด"

"ใช่" พ่อจางพยักหน้าเห็นด้วย

จางเจียวและหลินกั๋วต้งไม่พูดอ

บทที่ 160 นั่นต้องเท่มากแน่ๆ!

"ร้านเกี๊ยวหลี่ น่าจะที่นี่แหละ" หลี้เจิ้นเจิ้นถือกล่องของขวัญสองกล่อง เงยหน้ามองป้ายร้านพลางพูด

คนขับรถชื่อเสี่ยวหวงที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ ถือตะกร้าปูมีชีวิตอยู่ในมือ

ตอนนี้เพิ่งสิบโมงเช้า ในร้านยังไม่มีลูกค้า หลี่ซูผิงและคนอื่นๆ กำลังยุ่งอยู่ในครัว

หลี้เจิ้นเจิ้นถือ

บทที่ 161 อยากจะมีหน้ามีตาหรือ ใครเป็นแม่เธอกัน? อย่ามาเรียกแม่ใครต่อใครไปทั่ว

หลี่ซูผิงมองซ้ายมองขวา กวาดสายตาไปรอบๆ

สีหน้าของเธอบ่งบอกชัดเจนว่า: "ใครเป็นแม่เธอ? แม่เธออยู่ที่ไหน?"

จางเจียวนี่หน้าด้านจริงๆ ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่โรงงานผ้านวม ทั้งจะมาสู้กับเธอ ทั้งจะแจ้งตำรวจ แต่ตอนนี้กลับมาเรียกแม