บทที่ 157: มีวาสนาต่อกันเป็นพิเศษ

เมื่อคุณตาเห็นหลี่ซูผิงจะแจ้งตำรวจจริงๆ ดวงตาขุ่นมัวกลอกไปมา แล้วลุกขึ้นวิ่งหนี

วิ่งเร็วมาก คนมุงดูรั้งไว้ไม่ทัน

"โอ้โฮ วิ่งเร็วกว่ากระต่ายอีก นี่เหมือนคนขาหักที่ไหนกัน?"

"คงเป็นพวกชอบแกล้งล้มเรียกเงินแน่ๆ"

"น่าจะใช่ ต่อไปเจอคนแก่ล้มข้างถนน ต้องระวังหน่อยแล้ว ไม่

บทที่ 158 เขาหลินหย่งเหนียนขอยอมอยู่อย่างเดียวดายจนแก่เฒ่า ก็จะไม่แต่งกับผู้หญิงประเภทนั้น

หลินหย่งเหนียนฟังคำพูดของจ้าวไหลจื่อที่มาชักชวน เงียบไปครู่หนึ่ง

จริงๆ แล้วเมื่อเห็นลูกชายทั้งสองมีภรรยาคอยดูแล ส่วนตัวเองอยู่อย่างโดดเดี่ยว ในใจก็รู้สึกเหงาอยู่บ้าง รู้สึกว่าขาดอะไรบางอย่างไป

โดยเฉพาะทุกคืน

บทที่ 159 เธอก็ต้องลดทิฐิลง ไปประจบประแจงแม่สามีให้ดีๆ

แม่จาง: "โธ่ ไม่ว่าจะยังไง พวกเธอก็เป็นลูกหลาน ไม่ควรถือสาผู้ใหญ่มากนัก ควรเป็นฝ่ายเข้าไปสานสัมพันธ์ก่อน"

"ใจผู้ใหญ่มักอ่อน แค่ลูกๆ แสดงความห่วงใย แสดงความกตัญญู ก็จะลืมทุกอย่างไปหมด"

"ใช่" พ่อจางพยักหน้าเห็นด้วย

จางเจียวและหลินกั๋วต้งไม่พูดอ