บทที่ 136 ฉันยอมโยนเงินทิ้งน้ำให้ได้ยินเสียงดังหนึ่งที ยังดีกว่าไปช่วยอุดหนุนหลี่ซูผิง

"อ้าว นี่ไม่ใช่อดีตสามีของพี่หลี่กับอดีตลูกชายหลินกั๋วต้งหรอกเหรอ?" โจวชุ่ยหลานเดินเข้ามา

เมื่อความสัมพันธ์แม่ลูกถูกตัดขาดแล้ว ก็ถือว่าเป็นอดีตลูกชายสินะ

หลินกั๋วต้งขมวดคิ้วแน่น อดีตลูกชาย นี่มันเรียกอะไรกัน?

บทที่ 137 พวกเราไม่กินของเรียกแขกฟรีหรอก พวกเรามีเงิน พวกเราซื้อเอง

เมื่อโจวชุ่ยหลานมาถึงร้านเกี๊ยว ในร้านมีลูกค้านั่งกินเกี๊ยวอยู่แล้วราวสิบกว่าคน

ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนที่เดินผ่านมา แล้วถูกดึงดูดด้วยการแจกซุปกระดูกสาหร่ายฟรี

บางคนเดิมทีตั้งใจจะไปกินที่ร้านอาหารของรัฐ แต่เห็นร้านเกี๊ยวเปิดใหม่ กลิ่

บทที่ 138 ฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้ดูคล้ายใครสักคน เธอสังเกตเห็นไหม?

บ่ายวันนั้นป้าวังจัดการธุระเสร็จแต่เช้า รอให้หลานเลิกเรียน ครอบครัวเลิกงาน จะได้ไปอุดหนุนร้านเกี๊ยวของหลี่ซูผิงด้วยกัน

"ย่าครับ..." จุ้นจุ้นหลานชายคนโตสะพายกระเป๋าวิ่งเข้าบ้าน

โยนกระเป๋าทิ้งแล้วพูดว่า: "ย่า เราไปกินเกี๊ยวที่ร้านย่า