บทที่ 97

บทที่เดินผ่านด้านหลังอุทยานดอกไม้ ตอนแรกโหลวเหยนหมิงไม่ได้คิดที่จะมอง แต่ก็กวาดสายตามองไปรอบๆครั้งนึง เพราะว่าศาลาหลังอุทยานเป็นที่ที่เฟยเอ๋อชอบมานั่งเล่นบ่อยๆ...นางชอบพูดบ่อยๆว่าอากาศที่นี่ค่อนข้างดี ได้มานั่งกินเมล็ดทานตะวันแล้วมองทิวทัศน์ด้านนอกแล้วทำให้รู้สึกดีมากๆ

บทที่ 98

สองสามวันต่อมา เฟยเอ๋อกลับมาถึงจุดร่างกายอ่อนแอจนต้องมีคนคอยดูแลอยู่ตลอด ที่จริงก็เป็นเรื่องที่ดีเรื่องนึง เพราะช่วงไม่กี่วันมานี้ เขาถึงได้มองเห็นผู้ชายที่คอยดูแลนางอยู่ไม่ห่างอย่างไม่หยุดพักโดยที่ไม่ให้คนอื่นเข้ามายุ่งวุ่นวายด้วยเลย และเขาก็ไม่มีทีท่างเย็นชาอีกคอยดูแลตลอ

บทที่ 99

“ยังจะมาพูดไร้สาระอะไรอีก！”โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้วแล้วยกมือขึ้นบีบจมูกเฟยเอ๋อ

“รอก่อน！”เฟยเอ๋อยกมือขึ้นมาจับแขนเขาไว้ทันที แล้วหันไปมองเขาอย่างจริงจัง“เหยนหมิง ถ้าหากว่าข้าเป็นแบบเฟยเอ๋อคนก่อนแล้ว ท่านก็รู้ว่าซีอวิ๋นยังมีชีวิตอยู่ ท่านจะสามารถรักเฟยเอ๋อคนก่อนที่จะแต่งงานกั