บทที่92

ฮ่องเต้จ้องเขม่ง：“ได้ข้าต้องขอโทษเจ้าจริงๆและก็ขอโทษเฟยเอ๋อด่วยเหมือนกันแล้วเจ้ารักเฟยเอ๋อหรือไม่？ซีอวิ๋นเป็นผู้หญิงของข้าตั้งแต่แรกแล้วเจ้าอยากจะได้ผู้หญิงของข้าหรืออยากจะได้เฟยเอ๋อที่เป็นของเจ้า？”

นี่มันคือการเปรียบเทียบอะไรกัน？เฟยเอ๋อหันไปมองฮ่องเต้อย่างอึ้งที่ตัวเองได้ถูกกำห

บทที่93

“ท่านหมอองค์หญิงเป็นยังไงบ้าง？”สี่เอ๋อเอาผ้าเช็ดตัวเฟยเอ๋อที่นอนซมอยู่บนเตียง โดยหน้าตาไม่เหมือนไม่รู้สึกอะไรอย่างเบาๆ แล้วหันไปถามท่านหมออย่างเป็นกังวล

“ไม่มีอาการน่าเป็นห่วงแล้วละ” หมอหลวงเอามือของเฟยเอ๋อวางลงแล้วหันไปเก็บของใส่กล่องยา：“เป็นเพราะนางตั้งครรว์แต่กลับไม่ดูแ

บทที่94

“ได้ยินเสียงอะไรหรือ？”โหลวเหยนหมิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและยั่วโมโห

“สิ่งที่ควรได้ยินก็ได้ยินหมดแล้วนั่นแหละ！”เฟยเอ๋อกัดปากแน่นแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองผู้ชายที่กุมตัวเองให้อยู่ภายในตัวของเขาที่ติดกับพนัง：“ท่านก็ดูออกจะมีความสุขซะขนาดนี้แล้วยังจะเอาข้าเข้ามาทำไม？”

นางคิดไปเอ