บทที่60ห้องลับในห้องหนังสือ

เฟยเอ๋อนั่งชมดอกไม้ที่หลังอุทยานพร้อมทั้งนั่งแทะเมล็ดทานตะวันเห็นโหลวเหยนหมิงกับโหลวฮ่าวเยว่กำลังเดินเข้ามาทางนี้ด้วยกันแล้วทำให้นางนึกถึงตอนบ่ายที่มีคนมาวัดตัวนางบอกว่าโหลวเหยนหมิงบอกให้มาวัดตัวเพื่อเอาไปตัดชุดให้นางก็ยิ้มขึ้นมาทันที

“มองยังไงก็มองไม่ออกว่าส

บทที่61หวานปานน้ำผึ้ง

เฟยเอ๋อเดินกลับมาที่ตำหนักอย่างหงุดหงิดไม่นานโหลวเหยนหมิงก็เดินตามนางกลับเข้ามา

“ท่านมาทำอะไร？”เฟยเอ๋อหันไปชักสีหน้าใส่เขา

“เจ้ากลายเป็นคนขี้โมโหไปตั้งแต่ตอนไหน？”โหลวเหยนหมิงหัวเราะแล้วเดินเข้ามาโอบเอวของนาง：“เชื่อข้าไม่ต้องคิดมากนะ！”

“ข้าไม่ได้คิดไรม

บทที่62ความรักความเมตตา

รถม้ากำลังเคลื่อนไปเรื่อยๆเฟยเอ๋อนั่งอยู่ในรถมาก็ชะเง้อออกไปมองโหลวเหยนหมิงที่ควบม้าอยู่ด้านนอก

“องค์หญิงสี่เอ๋อไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าท่านจะมีความสุขได้ถึงขนาดนี้！เมื่อก่อนได้ยินแต่คนเขาว่ากันเจอเรื่องร้ายแล้วก็จะเจอเรื่องดีเป็นแบบนี้เองใช่มั้ยเพคะ？”สี่เอ๋อทั้งยิ้