บทที่56วันต่อมา

นางเป็นอะไรไป？

โหลวเหยนหมิงจ้องมองหญิงสาวที่นอนซบอยู่ในอ้อมอกของตัวเองคาดไม่ถึงว่าตัวเองจะระงับอารมณ์ไว้ไม่ไหวจนได้ค้างกับนางจนฟ้าใกล้สางถึงยอมปล่อยให้นางนอนหลับอย่างสงบในอ้อมอกเขาได้

“หืออ...”เฟยเอ๋อที่นอนหลับอยู่ในอ้อมอกของเขาครางออกมาเบาๆแล้วพยายามมุดเข้ามาเพื่

บทที่57องค์หญิงเซียงหวิ๋น

เฟยเอ๋อที่พึ่งจะแช่อ่างอาบน้ำเสร็จแล้วเดินออกมาแล้วปล่อยผมที่เปียกชุ่มน้ำยาวถึงกลางหลังและสวมชุดสีขาวบางๆแค่ตัวเดียวกำลังจะเดินกลับไปที่ตำหนักเหยียนเฟยแต่ทันใดนั้นกลับได้ยินคำพูดที่ยั่วยุอยู่ด้านหลัง

“องค์หญิงเหยียนเฟยตอนนี้ดูมีความสุขจริงๆเลยนะ？เจ้าไม่เคยนึกถึ

บทที่58หึงหวง

“อะไรนะ？“เฟยเอ๋อที่กำลังยืนมองดอกฝ้ายด้านนอกอยู่ข้างหน้าต่างได้ยินสี่เอ๋อพูดแบบนั้นก็ร้องขึ้นมาเบาๆ：”เมื่อวานโหลวเหยนหมิงค้างที่รั้วอวิ๋นเก๋อทั้งคืนเลยหรอ？“

“เพคะ！“สี๋เอ๋อพูดอย่างระมัดระวังแล้วมองไปที่สีหน้าของเฟยเอ๋อ：”สี่เอ๋อเพียงแค่ได้ยินสาวใช้ในวังเขารือกันเพคะ“