บทที่ 32 พิซซ่า

สี่เอ๋อในช่วงสองวันมานี้ตื่นนอนเช้ามาก พอตื่นมาทุกครั้งก็ไม่เคยเห็นเงาของนางเลย

เฟยเอ๋อเช็ดตาเสร็จก็ลุกนั่งที่เตียง มองออกไปข้างนอกที่พระอาทิตตั้งหัวโด่แล้ว บิดขี้เกียจไปมา อื้ม ดีมาก นอนสบายมาก ตอนนี้โชคดีที่งานนี้ไม่ต้องตื่นเช้าแล้วไม่ต้องใช้น้ำเย็นในการซักผ้า

แ

บทที่ 33 ผู้หญิงโง่ๆแปลกๆ

“นี่มันคืออะไร？” โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้วมองสิ่งที่เฟยเอ๋อเอาออกมาวางที่เหมือนจะคล้ายขนมปังแบนๆแต่ก็ไม่ใช่

“พิซซ่าไง ท่านลองชิม ลองชิมดูหน่อย！”เฟยเอ๋อมองไปยังสีหน้าของโหลวเหยนหมิงที่เหมือนจะไม่อยากกิน รีบหยิบตะเกียบยัดใส่มือของเขาทันที：“ลองชิมดูอร่อยจริงๆ！”

บทที่ 34 ใครเก่งกว่าใคร

“เฮ้อ....”

เฟยเอ๋อถือสำรับอยู่ก็รู้สึกห่อเหี่ยวค่อยๆเดินกลับไป สำหรับฝีมือการทำอาหารในวันนี้ที่จริงก็รู้สึกทนไม่ไหว ติดตามความสนุกได้ในตอนต่อไป พอดีเดินผ่านในตำหนักรั้วอวี๋น ก็ได้ยินเสียงของคนยืนคุยกันในลำคอไม่ไกลมาก

เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้น มองไปยังรั้วอวี๋น