บทที่245

สายตาของโหลวฮ่าวเยว่เปล่งประกายขึ้นมาทันใด จากนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย： “รีบให้ข้ากลับไปเช่นนี้? เพราะเจ้าจะได้ใช้ชีวิตอยู่กับเป่ยหมิงอี้อย่างมีความสุขเช่นนั้นใช่ไหม?”

“พูดอะไรของเจ้า！” ใบหน้าของเฟยเอ๋อเย็นชาออกมาทันใด จากนั้นก็มองไปทางโหลวฮ่าวเยว่ด้วยสีหน้าไม่พอใจ： “ข้าก็แค่ถามว่าท

บทที่246

วินาทีที่เฟยเอ๋อกำลังผลักโหลวฮ่าวเยว่ออกไปอยู่นั้น กลับมีฝ่ามือเย็นอย่างโหดร้ายที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนจับพวกเขาทั้งสองคนจากกัน

เฟยเอ๋อตื่นตกใจขึ้นทันใด พร้อมกับร้องเสียงต่ำออกมา กระโดดไปอยู่ด้านข้าง จากนั้นก็หันไปมองโหลวฮ่าวเยว่ที่ยังคงสุขุมเยือกเย็นอยู่ ก่อนจะมองไปทางเป่ยหมิงอี้ที่ย

บทที่247

“องค์หญิง ” สีเอ๋อประคองตัวของเฟยเอ๋อให้ยืนขึ้นมา ส่วนซาลาเปาก็ยืนอย่างเชื่อฟังอยู่ด้านข้าง มองสีเอ๋อช่วยประคองเฟยเอ๋อไปนั่งลงบนเตียงจากด้านหลังของสีเอ๋อ

“ท่านแม่ฮะ......” ซาลาเปารีบปีนขึ้นไปบนเตียง แล้วนั่งลงข้างเฟยเอ๋อ จากนั้นก็ยกมือขึ้นไปโอบคอที่ถูกบีบจนเกิดรอยฟกช้ำอย่างเบาๆ ：“