บทที่178

เวลารอคอยล่วงเลยผ่านไปเนิ่นนาน แต่หลังจากผ่านไปสองเดือนครึ่ง เฟยเอ๋อกำลังยืนชมวิวิอยู่ที่หน้าประตูศาลาริมน้ำอย่างเหม่อลอย กับท้องที่ยิ่งอยู่ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้งก็้รู้สึกปวดขึ้นเรื่อย ๆด้วยเช่นกัน ลูกไม่ค่อยไร้เดียงสาของนาง นิดๆหน่อยก็ถีบนางแรงตลอด

“ เพิ่งจะแปดเดือนก็ก

บทที่ 179

“ หุบปาก ” หนันกงโม่เยวียนมองไปทางสาวใช้ด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นก็มองไปทางหมดคลอดด้วยสายตาเย็นชาด้วยเช่นกัน： “ ท้องของนางเพิ่งจะแปดเดือน เจ้าต้องระวังมากด้วย！”

“ อ่า? นางคลอดก่อนกำหนด? ” หมอตำแยมองไปทางหนันกงโม่เยวียนด้วยความตกใจ

“ หยุดพูดจาไร้สาระได้แล้ว ไปช่วยนางเร็ว หากน

บทที่ 180

“ เหยนหมิง ......หลังจากนี้เราจะไม่พรากจากกันอีกแล้ว .......ใช่ไหม? ” เฟยเอ๋อร้องออกมาทันใด พร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาของโหลวเหยนหมิงที่ฉายแววขุ่นเคืองใจ

“ อื้อ เราจะไม่แยกจากกันแล้ว ไม่แน่นอน ！ เฟยเอ๋อ พยายามอีกหน่อยนะ เพียงแค่พยายามอีกหน่อยเท่านั้นนะ！ ” โหลวเหยนหมิงยืนขึ้นม