บทที่174

“อ่า......” เฟยเอ๋อร้องเสียงต่ำ ๆออกมาด้วยความเจ็บปวด จากนั้นก็ล้มลงไปกองกับพื้นอย่างฉับพลัน แล้วนอนขดตัวอดทนควาเจ็บปวดนั้น

หนันกงโม่เยวียนก้มลงมองท่าทางเจ็บปวดของเฟยเอ๋อ จากนั้นก็คุกเข่าลงแล้วลูบไปบนผมที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของนางเบาๆ : “ เฟยเอ๋อ เจ้าห

บทที่175

หลังจากที่หนันกงโม่เยวียนได้รับรายงานอันรีบร้อนจากสาวใช้อย่างกะทันหัน จึงรีบตรงไปยังศาลาริมน้ำทันที เมื่อเข้าไปถึง ก็เห็นเฟยเอ๋อนอนอย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเตียง ในปากมีคราบเลือดติดอยู่ ดูเหมือนนางจะอดทนต่อความเจ็บปวดนี้ได้แล้ว แต่ในเวลานี้ร่างกายทีนอนอยู่บนเตียงกลับดูอ่อนแรงคล้ายกับต้น

บทที่176

เมื่อตามหนันกงโม่เยวียนเข้ามาในสวนดอกไม้ เฟยเอ๋อก็อึ้งงันไป จากนั้นก็ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ

“ เป็นอย่างไร เหมือนกับสวนดอกไม้แบบที่ชอบที่สุดในพระราชวังที่เจ้าเคยอยู่ใช่ไหม? ” หนันกงโม่เยวียนยกมือขึ้นลูบหัวของเฟยเอ๋อเบาๆ พร้อมกับก้มมองนางด้วยความอ่อนโยน

เฟยเอ๋อนั้นตกใ