บทที่ 167

“คำพูดนี้เป็นคำพูดที่เจ้าเคยพูดกับข้าในตอนนั้น”หนันกงโม่เหยียนอยู่ดีๆก็พูดขึ้น ดวงตาก็พลันแสดงความเจ้บปวดออกมา

เฟยเอ๋อชะงักไป

“ห้าปีก่อน เจ้าก็เคยบอกข้าแบบนี้ คนอย่างองค์หญิงเหยียนเฟยไม่มีวันหลงรักคนอย่างข้าได้ เจ้าก็เคยสาบานด้วย！แต่ว่าสุดท้ายแล้ว เจ้ากลับต้องเจอปัญหาที่กลื

บทที่ 168

วันต่อมาอยู่ดีๆเฟยเอ๋อก็วิ่งเข้าไปในห้องหนันกงโม่เหยียน

หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้วแล้วหันไปมองเฟยเอ๋อที่อยู่ดีๆก็ยิ้มร่าออกมาอย่างไม่เข้าใจ：“ต้องการจะทำอะไร？”

“ข้าต้องการพบโหลวเหยนหมิง”เฟยเอ๋อเดินเข้ามาแล้วก็ทุบโต๊ะลงไปอย่างแรง：“ข้าอยากเจอเขา！”

“ไม่ได้”หนันกงโม่เหยียนใช้

บทที่ 169

สรุปแผนการอดอาหารถือว่าได้ผล

ในที่สุดตอนนี้เฟยเอ๋อก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าผู้หญิงสมัยก่อนที่อย่างแรกชอบร้องไห้อย่างที่สองชอบกวนและสุดท้ายก็ยอมเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงว่าเป็นเพราะอะไรแล้ว เพราะต้องการให้ชายที่ตัวเองรักเจ็บปวดใจ แล้วยอมอ่อนข้อให้！ยอมเดิมพันกับชีวิตตัวเองและชายที่ยอมแพ