บทที่ 153

ทันใดนั้นเฟยเอ๋อก็ตื่นมาด้วยความตกใจ และเหงื่อก็ไม่รู้ว่ามาจากไหนเต็มไปหมด แล้วจึงรีบหันออกไปมองด้านนอกที่ยังเป็นสำนักพิษที่เดิม เฟยเอ๋อขมวดคิ้วแน่นพยายามคิดว่าตัวเองเผลอหลับไปได้ยังไง？

ธูปหอมที่ปักอยู่บนกระถางธูปที่วางอยู่บนโต๊ะก็ยังคงส่งกลิ่นและปล่อยควันลอยออกมาอยู่เรื่อยๆ กล

บทที่ 154

“ก็ต้องหวังให้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับเจ้าอยู่แล้ว”หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้วแน่น เพื่อที่จะไม่ให้นางถามมากขึ้นเรื่อยๆ

และไม่สามารถให้นางรู้.....ว่าทั้งสำนักได้เตรียมพร้อมในการสู้รบกับโหลวเหยนหมิงที่กำลังจะมาถึง.....

เฟยเอ๋อเบะปากไปมาแล้วก็ดุดจมูกสองสามที：“ข้าไม่ชอบถูกคน

บทที่ 155

หนันกงโม่เหยียนขมวดคิ้ว：“ก็เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของท่านอ๋องเหยนหมิงมาอยู่บ้างว่าเป็นคนฉลาดกล้าหาญ วันนี้ได้เจอตัวจริงที่แท้ก็เก่งกาจอย่างที่เขาร่ำรือกันจริงๆ！”

“ถ้าหากว่าเป็นคนอื่น ในสถานการณ์แบบนี้ข้าอาจจะมองผิดไปก็ได้ แต่ว่าคนที่เจ้าจับมาเป็นเฟยเอ๋อ เป็นชายาที่ข้ารักที่ส