บทที่115

“ปวดมาก.....“

หลิงเชียนเจว่ที่ยืนอยู่ด้านข้างมองไปที่เฟยเอ๋อที่กำลังนอนหลับอยู่ แล้วก็พลางกดที่หน้าอกตัวเอง แล้วพูดขึ้นน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมาตรงขอบตาปากก็พึมพำอะไรแปลกๆอยู่

ปวด？นางเจ็บปวดตรงไหนกัน？เจ็บที่ใจหรอ？หลิงเชียนเจว่ขมวดคิ้วแน่น แล้วหันไปมองเฟยเอ๋อที่ฟ้าสาง แล้วก็ยั

บทที่117

“ทำไมแค่โหลวฮ่าวเยว่เจ้ายังต้องหลบ？“หลังจากที่เวลาดื่มชาช่วงบ่ายผ่านไป หลิงเชียนเจว่อยู่ดีๆก็ใช้พัดเปิดผ้าม่านเข้า แล้วก็ค่อยเดินเข้ามาถามเฟยเอ๋อที่ถอนหายใจอยู่ที่กำแพง

“ห้ะ？“เฟยเอ๋อแผ่ลิ้นออกแล้วมองไปยังหลิงเชียนเจว่

“จริงๆแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่？“หลิงเชียนเจว่หลี่ตามองนา