บทที่ 68 ผู้หญิงที่เข้าไม่ถึง

วันถัดมา

เหว่ยหมิงตื่นมาก็สายมากแล้ว เขาไม่รู้เลยว่าตัวเขาจะนอนถึงตอนนี้ได้ เขาหันไปมองคนที่อยู่ข้างๆ ขาทั้งสองของนางเรียวบาง เสื้อคลุมถูกม้วนอยู่ที่ต้นขา เนินอกโผล่ออกมา ท่านอนน่าหลงใหลมาก

ชื่นชมอยู่นาน เหว่ยหมิงยิ้ม เขาใช้มือใหญ่ๆของเขาจับไปที

บทที่ 69 ตัวตนเปิดเผย

คนชุดขาวไม่ได้เข้าไปในวงล้อมของทหารหลวง เซี่ยอีอีหันมายิ้ม จากนั้นนางก็นั่งอยู่หน้าประตู แล้วต้มชา

ซูซิงเฟิงกางมือขวางไว้ เห็นเซียอีอีกำลังต้มชาดื่ม เขาก็พูดว่า: “เจ้านี่ช่างดื่มด่ำซะจริง”

กลิ่นหอมของใบชา เซี่ยอีอีสูดเข้าไป แล้วเหลือบไปมองเขา “ก็ต้มให้เ

บทที่ 70 ผู้ชายบ้าสมควรตาย

เรือนเบาๆ ที่นี่ไม่มีใครมา ซูซิงเฟิงนั่งอยู่ที่เก้าอี้หินกำลังยิ้มหัวเราะอยู่กับเด็กๆสองคน ทั้งสามคนหยอกล้อกันอย่างมีความสุข

นอกเรือน เหว่ยหมิงเห็นบรรยากาศแบบนี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเซี่ยเฉินวี่ไม่เคยยิ้มให้เขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว ยังมีเจ้าสาวน้อยนั่นอีก ที่หลบ