บทที่ 67 เหมียวเฉ่าเจียน

จู่ๆซูซิงเฟิงก็ทำแบบนี้ ถึงแม้เหว่ยหมิงจะไม่ค่อยเข้าใจแต่ก็ไม่ได้สนใจ แต่ว่าท่าทางของจางหายก็ทำให้เขาแปลกใจ

เห็นจางหายพูดติดๆขัด ซูซิงเฟิงก็รีบพูดว่า: “ข้าชื่อซูเฉี่ยน เป็นผู้ชายของเหมียวเอ๋อ”

“อุบ!” เสียงหัวเราะที่หลุดออกมาทำให้ทุกคนหันมามอง เซี่ยอีอีก

บทที่ 68 ผู้หญิงที่เข้าไม่ถึง

วันถัดมา

เหว่ยหมิงตื่นมาก็สายมากแล้ว เขาไม่รู้เลยว่าตัวเขาจะนอนถึงตอนนี้ได้ เขาหันไปมองคนที่อยู่ข้างๆ ขาทั้งสองของนางเรียวบาง เสื้อคลุมถูกม้วนอยู่ที่ต้นขา เนินอกโผล่ออกมา ท่านอนน่าหลงใหลมาก

ชื่นชมอยู่นาน เหว่ยหมิงยิ้ม เขาใช้มือใหญ่ๆของเขาจับไปที

บทที่ 69 ตัวตนเปิดเผย

คนชุดขาวไม่ได้เข้าไปในวงล้อมของทหารหลวง เซี่ยอีอีหันมายิ้ม จากนั้นนางก็นั่งอยู่หน้าประตู แล้วต้มชา

ซูซิงเฟิงกางมือขวางไว้ เห็นเซียอีอีกำลังต้มชาดื่ม เขาก็พูดว่า: “เจ้านี่ช่างดื่มด่ำซะจริง”

กลิ่นหอมของใบชา เซี่ยอีอีสูดเข้าไป แล้วเหลือบไปมองเขา “ก็ต้มให้เ