บทที่190 องค์ชายเก้าเว่ยสวิน ฮ่องเต้องค์ใหม่(2)

ได้ยินผู้คนคุยกระซิบกัน เว่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น แม้เขาจำไม่ได้ว่าเสด็จอาเก้ามีหน้าตาเป็นอย่างไรแต่เขารู้ว่าเสด็จอาเก้าเป็นคนธรรมดา เพียงแต่ เขายังไม่ตายหรือ เหตุใดถึงมาปรากฏตัวที่นี่?

มาถึงกลางพระราชตำหนัก หฮานชางยิงหยุดฝีเท้าทันที ค่อยๆก้มหัวพู

บทที่ 191 ขอบคุณที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่(1)

ในพระตำหนัก ฮ่องเต้เหลี้ยวทรงนั่งพิงบนแท่นพระบรรทมอ่อนแรง ทรงทอดพระเนตรไปทางฮหานชางยิงแล้วแย้มสรวล ตรัสว่า “คิดไม่ถึงว่าปีที่เกิด พวกเรายังมาพบกันได้ เด็กหญิงบ้านเซี่ยคนนั้นก่อเรื่องขึ้นมา นางยังมีท่าทางบางอย่างเหมือนของเจ้าในปีนั้นจริงๆ ทรงพลังและ

บทที่192 ขอบคุณที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่(2)

เห็นเช่นนี้เจี่ยนจู๋ถอนหายใจหมดปัญญา ช่วงที่ผ่านมาเขาเคยชินที่นางเป็นเช่นนี้ เขาไม่โทษนาง เข้าใจนางเพราะในใจนางหวาดกลัว กินยาทุกวันแต่มองไม่เห็น สำหรับนางมันคือความทนทุกข์ทรมาน

เขาลุกขึ้นไปหยิบถ้วยยาที่แตกบนพื้น ได้ยินเสียงขูดบนพื้นเบาๆบทที่เขาเก็บถ้