บทที่ 136 เข้าวัง（2）

เย่นจี่นชายตามองที่เย่นเซียวอย่างเงียบๆ “ข้าเพียงแค่สอนมารบาทนางเท่านั้น ข้าพูดกับใครก็เป็นเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าท่านไม่รู้ เหตุใดพอเป็นนางข้าต้องเปลี่ยนน้ำเสียงด้วย?”

เย่นเซียวหมดคำพูดทันที ถึงแม้ในใจจะไม่พอใจ แต่ก็ไม่รู้จะพูดหักล้างยังไงดี เขากดความโกรธแค้นไว้ในใจ และหันหน

บทที่ 137 ผู้หญิงของข้า(1)

/

เมื่อเดินมาไกล เซียวี่ซื่อเห็นว่ารอบตัวๆไม่มีคน จึงเรียกได้อย่างสบายใจ “ท่านแม่ ซื่อเอ๋อคิดถึงท่านเหลือเกิน”

มองดูใบหน้าเล็กๆของเขา เซี่ยอีอีก้มตัวลง จูบหนึ่งทีอย่างเปิดเผย “ลูกรัก แม่ก็คิดถึงเจ้าเหมือนกัน พี่ละ ทำไมเขาถึงไม่อยู่กับเจ้า? ”

“ท่านพี่รอพวกเรา

บทที่ 138 ผู้หญิงของข้า(2)

เห็นเช่นนั้น เซี่ยอีอีดูเหมือนเพิ่งจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบว่าทำไมเย่นสู้ถึงบุกเวลาในเวลานี้ได้ และก็รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเจ้าเด็กสองคนนั้นที่หลอกนางเข้ามา เดิมทีคิดว่าเจ้าเด็กน้อยหน้าโง่สองคนนั้นอยู่ฝั่งเดียวกับนาง แต่คิดไม่ถึงเลยว่า แค่เพียงไม่กี่วันพวกเขาก็ทรยศแล้