บทที่ 135 เข้าวัง（1）

จวนอ๋องโม่

“ท่านอ๋อง ท่านชายซูมาแล้วขอรับ”

ได้ยินเช่นนั้น เว่ยหมิงรวบรวมจดหมายได้เพิ่งได้รับจากแย่ยี่ยุ้งในมือและหันไปมองที่ตงหมิง “ให้เขาเข้ามาได้”

เพียงแค่ครู่หนึ่ง ซูซิงเฟิงเดินตามตงหมิงเข้ามา มองดูคนที่สวมใส่ชุดสีดำ ซูซิงเฟิงเอ่ยปากอย่างช้าๆ “ข้าเพิ่งมาจ

บทที่ 136 เข้าวัง（2）

เย่นจี่นชายตามองที่เย่นเซียวอย่างเงียบๆ “ข้าเพียงแค่สอนมารบาทนางเท่านั้น ข้าพูดกับใครก็เป็นเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าท่านไม่รู้ เหตุใดพอเป็นนางข้าต้องเปลี่ยนน้ำเสียงด้วย?”

เย่นเซียวหมดคำพูดทันที ถึงแม้ในใจจะไม่พอใจ แต่ก็ไม่รู้จะพูดหักล้างยังไงดี เขากดความโกรธแค้นไว้ในใจ และหันหน

บทที่ 137 ผู้หญิงของข้า(1)

/

เมื่อเดินมาไกล เซียวี่ซื่อเห็นว่ารอบตัวๆไม่มีคน จึงเรียกได้อย่างสบายใจ “ท่านแม่ ซื่อเอ๋อคิดถึงท่านเหลือเกิน”

มองดูใบหน้าเล็กๆของเขา เซี่ยอีอีก้มตัวลง จูบหนึ่งทีอย่างเปิดเผย “ลูกรัก แม่ก็คิดถึงเจ้าเหมือนกัน พี่ละ ทำไมเขาถึงไม่อยู่กับเจ้า? ”

“ท่านพี่รอพวกเรา