บทที่12 เด็กน้อยเก็บโจรภูเขา

เซี่ยอีอีที่นั่งพิงอยู่ในรถม้า ค่อยขยับตัวเล็กน้อยนั่งตัวตรงขึ้นมา มองดูผู้ที่พ่ายแพ้กองอยู่ตรงพื้น นางก็ยิ้มเบาๆ“ตาต่อตาฟันต่อฟัน เมื่อกี้พวกเจ้าจะทำอะไร ตอนนี้ข้าก็ทำคืนเจ้าแบบนั้น ในเมื่อเจ้าจะมาปล้น งั้นตอนนี้ก็เปลี่ยนมาเป็นข้าปล้นเจ้า ไปเถอะ ไปดูรังโจรของเจ้าก

บทที่13 เอาเงินมาอย่าพูดมาก

เดินทางมากว่าครึ่งเดือน ในที่สุดก็มาถึงเมืองหลวง คนพลุพล่าน ครึกครื้น เซี่ยวี่ซื่อเปิดผ้าม่านบนรถม้าแล้วมองไปยังด้านนอกนานมาก จนนางเริ่มเหนื่อยจึงนั่งลง มองไปที่เซี่ยอีอีแล้วพูดว่า:“ท่านแม่ เมืองหลวงคนเยอะจังเลย!”

เซี่ยอีอียิ้มเบาๆๆ“หรอ ซื่อเอ๋อชอบที่นี่ไหม?”

บทที่14 คุณหนูคนบ้ากลับมาแล้ว

พริบตาเดียวที่เซี่ยอีอีกระพริบตา สายตาแวบไปความประชดประชัน นางกระตุกมุมปากขึ้น แล้วพูดอย่างเรียบเฉยได้“เงินที่เข้ามาในห่อผ้าของข้าแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะออกไปอีก ในเมื่อเจ้าต้องการมัน งั้นก็เข้ามาเอาเองก็แล้วกัน”

เมื่อชายฉกรรจ์ได้ยินดังนั้น ก็ก้าวขึ้นหน้า