บทที่ 110 เหมาะสมกันที่สุด

หลังอาหารเย็น เซี่ยอีอีพิงอยู่ที่อ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยไอร้อนอย่างขี้เกียจ ตงวี่ถูไหล่ให้เธออยู่ด้านหลัง ดวงตาที่แดงบวมเห็นได้อย่างชัดเจน แต่เซี่ยอีอีกลับทำเป็นไม่เห็น ไม่ถามไถ่สักคำ

“เจ้ากับเว่ยหมิงคุยกันเป็นไงบ้าง?” เซี่ยอีอีหลับตาแล้วถามเบาๆ

พอได้

บทที่111รักเจ้าแต่เกลียดเจ้ามากกว่า

ฝนตกหนักหน่วงตลอดทั้งคืนแต่ภายใต้ฝนคึกคะนองนี้ข้างกายตงหมิงกลับมีเงาของใครบางคนอยู่ข้างๆเพิ่มเข้ามา

ถึงแม้หลังเอ่อจะไม่รู้ว่าทำไมตนเองต้องมากางร่มให้คนที่โดนทำโทษคุกเข่าอยู่ตรงนี้แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งของคุณหนูเธอเลยต้องทำตาม

เสื้อผ้าเปียกไป

บทที่112รักเจ้าแต่เกลียดเจ้ามากกว่า（2）

ได้ยินเช่นนี้แล้วเซี่ยอีอีก็พยักหน้าคิดอยู่ว่าจะรั้งไว้ดีไหมเซียวี่ซื่อที่อยู่ข้างๆก็พูดขึ้นมา“ไปหาท่านพ่อหรอคะ?ข้าก็จะไป”

พอพูดประโยคนี้จบเซี่ยอีอีไม่ได้รู้สึกอะไรแต่แย่ยี่ยุ้งกลับไม่ยอมเธอดึงมือเล็กที่เต็มไปด้วยเหงื่อขมวดคิ้วแล้วพูด“ไม่ได้นะเจ