บทที่49

เธอต้องพยายามอย่างมากที่จะไม่ยอมแพ้ สิ่งที่ทำให้เธอมีชัยคือความจริงที่ว่า เธอต้องการที่จะแข็งแกร่งพอที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับลูเอน อิงกริดกัดริมฝีปากล่างของเธออย่างแรงจนเลือดออก เธอตะโกนว่า “ฉันจะ … ไปให้พ้นนะ! ฉันจะควบคุมเลือดนี้ให้ได้ !!”

เสียงกรีดร้องของเธอดังออกมาราวกับเสียงกรีดร้อ

บทที่50

ลูเอนมองไปที่วัตถุในมือของอิงกริด และเห็นเคียวสีดำขนาด 140 ซม. แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจมากที่สุดคือลวดลายนีออนสีแดงเลือดหมูบนเคียวนั้น

“ นี่คือส่วนหนึ่งของมรดกนั้นใช่ไหม?” ลูเอนถามอย่างมีวาทศิลป์

“ใช่ค่ะ” อิงกริดพยักหน้าและพูดอย่างเร่งด่วน“ พวกเราต้องออกไปจากถ้ำนี้กันไหมคะ ดูเหมือนว่ามันกำลั

บทที่51

หลังจากตรวจสอบว่าลูเอนและอิงกริดไม่ได้รับบาดเจ็บ ไมร่า ก็เอามือวางลงบนหน้าอกของเธอและถอนหายใจด้วยความโล่งอก “แม่ดีใจที่คุณสองคนสบายดี แม่คิดว่าลูกได้รับบาดเจ็บ โอเคๆไปอาบน้ำแล้วลูก 2 คนต้องมาบอกแม่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

“ได้แม่ ผมจะบอกแม่ทุกอย่างทันทีที่ฉันอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ” ลูเอนพู