บทที่132

ลูเอนกินเนื้อส่วนที่ดีของราชาสิงโตจนพอใจ แล้วใส่ส่วนที่เหลือลงในถุงพลาสติกแล้วใส่กระเป๋าเป้ เนื่องจากเป็นเนื้อของมอนสเตอร์ระดับ 2 เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการเน่าเปื่อยของมันในเร็วๆ นี้ ดังนั้นเขาจึงล่าสัตว์ต่อไป

แม้จะรู้ว่ามันจะไม่ได้ผลในครั้งต่อไปที่เขากินเนื้อมอนสเตอร์ เขาพอใจที่จะแข็งแกร

บทที่133

“ไม่มีประโยชน์ที่จะมองมาที่ฉันแบบนั้น รอจนกว่ามันจะพร้อมและตามที่สัญญาไว้ ฉันจะแบ่งให้แก” ลูเอน บอกกับหมีสีน้ำตาลที่กำลังมองเขาด้วยสายตาที่น่าสงสาร

*กรรร์~*

“ใช่ รออีกหน่อยสิ เงียบไปเลย” ลูเอนถอนหายใจ เขาไม่ชอบได้ยินเสียงคำรามของหมีสีน้ำตาล แต่เขาไม่ต้องการฆ่ามัน เขาแค่อยากให้หมีสีน้ำตาลนิ่

บทที่134

หมีขั้วโลกเพิ่มความแข็งแกร่งเล็กน้อยหลังจากกินเนื้อ แต่มันยังอ่อนแออยู่ ลูเอนพาอิงกริด ไปสำรวจป่าและฆ่ามอนสเตอร์บางตัว เขายังบอกเธอด้วยว่าเขาต้องการฆ่าให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แต่เธอต้องระมัดระวัง เนื่องจากสัตว์ประหลาดบางตัวเริ่มวิวัฒนาการไปสู่ระดับที่ 2 แล้ว

“เราจะฆ่าสัตว์ประหลาดในระดับ