บทที่106

“แน่นอนแต่ว่า ทำไมหลานไม่ทำแบบนั้นบนก้อนหินหรือต้นไม้ในสวนหลังบ้านล่ะ” เซาโลปฏิเสธที่จะปล่อยให้ ลูเอน ทำลายกำแพงของเขาและลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าหลานชายของเขาจะเริ่มทำลายบ้านพักคนชราของเขา

“อืม ผมว่าผมทำได้เหมือนกันนะ” ลูเอน ก็ยืนขึ้นเช่นกัน

จากแขกทั้ง 5 คนของเซาโล มีเพียงโรเจอร์ริโอ

บทที่107

– โนมะ ซูชิ –

ในห้องวีไอพี ลูเอน และอิงกริดนั่งกินและดื่มไวน์เคียงข้างกัน

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกินสิ่งนี้ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะชอบหรือเปล่า แต่ฉันก็ชอบ” อิงกริดพูดด้วยรอยยิ้ม เผยให้เห็นฟันของเธอ

“ผมดีใจที่คุณชอบมัน ปกติครั้งแรกที่พวกเขากินซูชิ ผู้คนมักจะไม่ชอบมัน คุณสามารถขอเพิ่มเติมและลองทุกอ

บทที่108

เช้าวันรุ่งขึ้นเป็นวันจันทร์ที่ 15 มีนาคม อิงกริด ตื่นขึ้นและง่วงนอน และเมื่อเธอมีสติมากขึ้น เธอสังเกตเห็นว่าเธอกำลังนอนอยู่บนหน้าอกที่ชัดเจนของ ลูเอน และมีไหล่กว้าง ความทรงจำของคืนก่อนเข้ามาในหัวของเธอ เธอไม่เสียใจ แต่เธอรู้สึกเขินอายเล็กน้อยและตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน เธอมองดูใบหน้าของ ลูเอ