บทที่105

เมื่อพวกเขาเข้าไปในทางหลวง อิงกริด ถามว่า “เย็นนี้เราจะไปร้านอาหารอะไรดี”

“ผมกำลังคิดเกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น คุณคิดอย่างไร” ลูเอน ถามขึ้น

“นั่นฟังดูดีสำหรับฉัน” อิงกริดยิ้ม

เมื่อพวกเขามาถึงหน้าบ้านของเซาโล ซึ่งอยู่บนเนินเขา มีรถยนต์นำเข้า 5 คันจอดอยู่ในลานจอดรถ นอกจากนี้ ความปลอดภัยยังมากกว่า

บทที่106

“แน่นอนแต่ว่า ทำไมหลานไม่ทำแบบนั้นบนก้อนหินหรือต้นไม้ในสวนหลังบ้านล่ะ” เซาโลปฏิเสธที่จะปล่อยให้ ลูเอน ทำลายกำแพงของเขาและลุกขึ้นอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าหลานชายของเขาจะเริ่มทำลายบ้านพักคนชราของเขา

“อืม ผมว่าผมทำได้เหมือนกันนะ” ลูเอน ก็ยืนขึ้นเช่นกัน

จากแขกทั้ง 5 คนของเซาโล มีเพียงโรเจอร์ริโอ

บทที่107

– โนมะ ซูชิ –

ในห้องวีไอพี ลูเอน และอิงกริดนั่งกินและดื่มไวน์เคียงข้างกัน

“นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกินสิ่งนี้ ฉันเลยไม่รู้ว่าจะชอบหรือเปล่า แต่ฉันก็ชอบ” อิงกริดพูดด้วยรอยยิ้ม เผยให้เห็นฟันของเธอ

“ผมดีใจที่คุณชอบมัน ปกติครั้งแรกที่พวกเขากินซูชิ ผู้คนมักจะไม่ชอบมัน คุณสามารถขอเพิ่มเติมและลองทุกอ