บทที่223 วี่เฉิงฟื้นความทรงจำ

อานซินรีบลากซูโล่โล่เข้าลิฟต์​ จากนั้นประตูก็ค่อยๆปิดตัวลง มาถึงชั้นซึ่งเป็นที่อยู่ของบริษัทมี่เซียง

อานซินชงกาแฟแก้ง่วงให้ฟู่รุ่ย ก่อนจะนำไปส่งให้ถึงห้องทำงาน

ฟู่รุ่ยปรายตามองแก้วกาแฟบนโต๊ะ​แล้วเงยหน้าขึ้นพูดกับเธอ​ "ต่อจากนี้คุณไม่จำเป็นต้องทำดีกับผม

บทที่224 หานหานหายตัวไป

อานซินก้มหน้าดูนาฬิกาข้อมือ​ หานหานเกือบจะเลิกเรียนแล้ว​ จึงโทรศัพท์​บอกคุณแม่ซูให้ไปรับ​ คุณแม่ซูกำลังเดินทางแล้ว​ เธอจึงสบายใจ"

หลังวางสาย​ อานซินเดินออกจากร้านกาแฟกลับไปที่ห้องทำงานของวี่เฉิง

วี่เฉิงยังประชุมไม่เสร็จ​ เธอจึงนั่งรอที่ห้องรับแขกต่ออีกสิบ

บทที่225 จะชดเชยให้หานหานยังไง

วี่เฉิงตามมาติดๆ​ เขาคว้าข้อมือเธอไว้​ "คุณจะไปยังไง? ให้ผมไปด้วยเถอะ"

คฤหาสน์​ยี่หลงแม้จะไม่ได้อยู่ในเขตชนบท​ แต่ถ้าไม่มีรถส่วนตัวก็ต้องใช้เวลานานทีเดียวกว่าจะเดินออกไปข้างนอกได้​ ตอนขามาอานซินก็สังเกตจุดนี้ได้แล้ว​ เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธ​เขา​ วินาทีนี้ไม่มีอะ