บทที่ 218 ใครบอกว่าไม่ได้

"แต่ผมคิดถึงหม่ามี้ อยากเล่นกับหม่ามี้นี่นา" ฉวนฉวนยู่ปาก

"ไม่ได้ รีบกลับห้องตัวเองเร็ว" วี่เฉิงออกคำสั่ง แต่ฉวนฉวนกลับปีนขึ้นไปบนเตียงไปอยู่ข้างๆวี่หยินเรียบร้อยแล้วทำเหมือนกับคำพูดของวี่เฉิงเป็นอากาศธาตุ ส่วนวี่เฉิงนั้นก็ชินกับการที่ถูกลูกคนนี้ไม่ให้ความสนใจแล้ว

บทที่ 219 กลัวจะเจอประธานวี่

"ใช่ อยู่ความเป็นจริงหน่อยสิ" มีเสียงเยาะเย้ยอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากห้องน้ำทำเอาคนด้านในอึ้งไปชั่วขณะจากนั้นก็เห็นวี่หยินค่อยๆเดินเข้ามา

เหมือนกับว่าใบหน้าที่ดูสง่าเมื่อกี้นอกจากจะเยาะเย้ยแล้วยังแฝงด้วยความดูถูกดูแคลนด้วย เธอมองทั้งคู่ด้วยสายตาดูถูก

"นัง

บทที่ 220ทำไมไปไม่ได้แล้วคะ

"เขา......" จู่ๆภาพของวี่เฉิงก็ลอยเข้ามาในหัวอานซิน เธอตกใจกับปฏิกิริยาตอบสนองของตัวเองมากทำไมตอนนี้เธอถึงคิดถึงเขาขึ้นมาได้? ทำไมถึงเลือกเขาเป็นสามีของเธอ? หานหานไม่ได้เป็นอะไรกับเขาตั้งนานแล้ว พวกเขาเป็นแค่คนแปลกหน้าต่อกัน!

ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะบังเอิญเจอวี่เฉิง