บทที่ 217 แค่อยากเตือนเธอไว้

ซูโล่โล่ คนที่ใจร้อนทำอะไรบุ่มบ่ามอย่างซูโล่โล่ เธอทำมันได้แน่!

อานซินยิ้มเฝื่อนๆ "โล่โล่ เธอทำท่าทางแบบนี้แล้วฉันจะบอกเธอได้ยังไง?"

"ทำไมล่ะ? ยังคิดจะปกป้องผู้หญิงคนนั้นอีกหรอ?"

"ไม่ได้ปกป้อง เพียงแต่ไม่อยากจะใช้วิธีสุดโต่งทำร้ายเธอ"

"ก็ได้ งั

บทที่ 218 ใครบอกว่าไม่ได้

"แต่ผมคิดถึงหม่ามี้ อยากเล่นกับหม่ามี้นี่นา" ฉวนฉวนยู่ปาก

"ไม่ได้ รีบกลับห้องตัวเองเร็ว" วี่เฉิงออกคำสั่ง แต่ฉวนฉวนกลับปีนขึ้นไปบนเตียงไปอยู่ข้างๆวี่หยินเรียบร้อยแล้วทำเหมือนกับคำพูดของวี่เฉิงเป็นอากาศธาตุ ส่วนวี่เฉิงนั้นก็ชินกับการที่ถูกลูกคนนี้ไม่ให้ความสนใจแล้ว

บทที่ 219 กลัวจะเจอประธานวี่

"ใช่ อยู่ความเป็นจริงหน่อยสิ" มีเสียงเยาะเย้ยอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากห้องน้ำทำเอาคนด้านในอึ้งไปชั่วขณะจากนั้นก็เห็นวี่หยินค่อยๆเดินเข้ามา

เหมือนกับว่าใบหน้าที่ดูสง่าเมื่อกี้นอกจากจะเยาะเย้ยแล้วยังแฝงด้วยความดูถูกดูแคลนด้วย เธอมองทั้งคู่ด้วยสายตาดูถูก

"นัง