บทที่ 115

ตอนที่115ไสหัวออกไปให้ไกลจากฉันซะ

อานซินถูกเข็นเข้าไปในห้องผ่าตัดช่วยให้พ้นขีดอันตรายอย่างเร่งรีบเฟิงสุยและเฟิงเห้อยืนรออยู่นอกประตูด้วยเส้นผมของเฟิงสุยยังคงเปียกชื้นเสื้อผ้าก็ยังมีน้ำหยดลงไปบนพื้น

เฟิงเห้อตบไปที่บ่าของเขาเตือนขึ้นว่า“เฟิงสุยกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ”

“

บทที่ 116

ตอนที่116ไสหัวออกไปให้ไกลจากฉันซะ

หรงฉีแลบลิ้นพูดออกมาแล้วอีกครั้งคุณท่าวี่ก็ฝืนยิ้มอีกครั้ง“พวกคุณไม่มีใครสามารถที่จะมีหลานให้ผมได้สักคนทำไมถึงไม่ปฏิบัติต่อหลานอีกคนของผมให้ดีๆหน่อยล่ะ？”

พวกเขาเดินกลับมาถึงห้องพักคนไข้ของวี่หันวี่หันตวาดออกมาอย่างโกรธแค้นหลายประโยคลอดออกมาผ่านซอ

บทที่ 117

ตอนที่117ที่จริงรักใครกันแน่

พักอยู่ในโรงพยาบาลมาสามวันคุณหมอบอกอานซินว่าสามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้วในสามวันมานี้ในที่สุดอารมณ์ของอานซินดิ่งลงไม่พูดจาแล้วก็ไม่กินอะไรเลยเช่นกัน

วันนี้เป็นวันออกจากโรงพยาบาลเหยาสู้มาหาเธอยืนร้องไห้อย่างทุกข์ทนตรงหน้าของอานซินอยู่สักพักจับไปมือเธอแ