ตอน 47
คุณเหยามาจีบฉัน
บทที่47
ฉีโย่วยืนด้วยความงุนงงและไม่พอใจอย่างที่สุด เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าค่อย ๆ หายไปจากข้างนอก เธอคิดว่าเหยาซื่อคงไปไกลแล้ว
“คุณเป็นใคร”
เสียงใสราวกับใบไม้ผลิทำให้ฉีโย่วกลัว จากนั้นเธอเห็นร่างมืดตรงหน้า จึงกรีดร้องโดยไม่รู้ตัว
ซิงเฉินซี่เปิดไฟพลางมองใบหน้าซีดเซียวของฉีโย่วด้วยความอยากรู้อยากเห็น ด
ตอน 48
บทที่48
ความตื่นตระหนกปรากฏขึ้นทันทีผ่านดวงตาที่อ่อนล้าของซูเหยาเหยา
“ไม่นะ ฉันไม่รู้จัก”
“เอ๊ะ? เธอล้อฉันเล่นหรือเปล่า? กัปตันจงฮอตมากเลยนะแก”
ฉีโย่วมองไปที่ซูเหยาเหยาด้วยความรู้สึกงงงวย
“อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว”
ซูเหยาเหยาเอนหลังทันที เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ใบหน้าของฉีโย่วขยับเข้ามาใกล้เธอและพูดด้วยน้ำเสี
ตอน 49
บทที่49
ขณะที่เหยาซื่อเงียบ จงอี้ยิ้มอย่างเชื่องช้าและสร้างเรื่องราวขึ้น
“นั่น ผู้หญิงของฉันน่ะ เราทะเลาะกันวันนี้ แล้วเธอวิ่งออกไป กล้องวงจรปิดเห็นว่าเธอเข้าไปในห้องของนาย แต่เราไม่พบเธอ นายเห็นเธอไหม?”
จงอี้รักษาทัศนคติด้วยรอยยิ้มที่แนบเนียน ถ้าไม่ใช่เพื่ออวัยวะเพศของเขา เขาจะไม่คุยกับซิงเฉินซี่แบ