บทที่29

“นี่! ทำไมคุณไม่ถามคู่หมั้นของคุณเองล่ะ ว่าเธอแท้งลูกได้อย่างไร?”

ฉีโย่วรักษาความไม่ยอมใครของเธอไว้ เมื่อเธออยู่ตัวคนเดียว และเข้มแข็งมานาน เธอไม่ต่างไปจากกุหลาบที่มีหนามอันน่าดึงดูด แต่เข้าถึงได้ยาก

“เอะอะเสียงดังอะไรกัน?”

รองประธานหลินตะโกนอย่างดุเดือด ฝูงชนลดศีรษะลงและแยกย้ายกันไป เหลือเพ

บทที่30

หลังจากร้องไห้อย่างเงียบงัน ฉีโย่วเช็ดน้ำตา ปกปิดความเหนื่อยล้าด้วยการแต่งหน้า พยายามสงบสติอารมณ์และกลับไปทำงาน

เพื่อนร่วมงานหลายคนในบริษัทที่อิจฉาในความสามารถของเธอ หลังจากเรื่องอื้อฉาวเกิดคน ทุกคนต่างหลีกเลี่ยงเธอเหมือนเธอเป็นโรคระบาด

ซูเหยาเหยาวิ่งไปหาเธอด้วยความตื่นตระหนกและกอดฉีโย่วไว้ใ

บทที่31

ฉีโย่วยกเหล้าขึ้นแล้วดื่มพรวดในคราเดียว

“โอ้ที่รัก เธอจะดื่มแบบนั้นได้ยังไง”

เฉียวเฟยเหวี่ยงเอวเซ็กซี่ของเขานั่งลงข้าง ๆ ฉีโย่วและคว้าเหล้าของเธอทั้งหมดไว้

“เธอกำลังทำอะไรน่ะ ส่งมาให้ฉัน!”

ฉีโย่วหน้าแดงพร้อมกับสะอึก ขณะที่เธอพยายามคว้าเอาแก้วคืนจากมือของเฉียวเฟย

“เอามาให้ฉัน!”

ฉีโย่วตาแดงก่ำ