บทที่ 28

บทที่28

ผู้จัดการเปิดโทรศัพท์มือถืออย่างใจร้อน หาข่าวในกลุ่มwechat และโยนโทรศัพท์ให้ฉีโย่ว

“ฟังเอาเอง!”

ฉีโย่วคลิกที่วีดีโอเสียง

“เธอจะมางานแต่งงานของฉันกับซือเฉิงในเดือนหน้าไหม?”

“อืม แฟนเก่าจะแต่งงานทั้งที ไม่ไปได้ยังไง?”

“ฉันรู้ว่าเธอยังโกรธฉันอยู่ แต่หลี่ซือเฉิงกับฉัน เรารักกันจริง ๆ ท

บทที่ 29

บทที่29

“นี่! ทำไมคุณไม่ถามคู่หมั้นของคุณเองล่ะ ว่าเธอแท้งลูกได้อย่างไร?”

ฉีโย่วรักษาความไม่ยอมใครของเธอไว้ เมื่อเธออยู่ตัวคนเดียว และเข้มแข็งมานาน เธอไม่ต่างไปจากกุหลาบที่มีหนามอันน่าดึงดูด แต่เข้าถึงได้ยาก

“เอะอะเสียงดังอะไรกัน?”

รองประธานหลินตะโกนอย่างดุเดือด ฝูงชนลดศีรษะลงและแยกย้ายกัน

บทที่ 30

บทที่30

หลังจากร้องไห้อย่างเงียบงัน ฉีโย่วเช็ดน้ำตา ปกปิดความเหนื่อยล้าด้วยการแต่งหน้า พยายามสงบสติอารมณ์และกลับไปทำงาน

เพื่อนร่วมงานหลายคนในบริษัทที่อิจฉาในความสามารถของเธอ หลังจากเรื่องอื้อฉาวเกิดคน ทุกคนต่างหลีกเลี่ยงเธอเหมือนเธอเป็นโรคระบาด

ซูเหยาเหยาวิ่งไปหาเธอด้วยความตื่นตระหนกและกอด