บทที่101

ท่าทางที่จริงจังและน่ารักของซือโย่วทำให้เหยาซื่อหัวเราะ ดูเหมือนว่าซื่อโย่วต้องการเริ่มต้นทำธุรกิจ ทว่าสำหรับเหยาซื่อแล้ว มันกลับเป็นเรื่องง่าย ๆ ซะอย่างนั้น

ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ มีอุดมคติเสียมาก เขาจะไม่แกล้งแหย่เล่นได้อย่างไร

เหยาซื่อมีเงินมากมายและไม่กลัวปัญหาของซือโย่วเลยสักนิด

“รอแปบนะ ผมข

บทที่102

ด้วยสถานะของนายหญิงตระกูลเหยา พวกเขาไม่อาจเผชิญหน้ากับซือโย่วได้อยู่แล้ว

เว้นเสียแต่ว่า พวกเขาไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ในเมือง ก อีกต่อไป ยิ่งความตั้งใจของผู้อาวุโสฉินแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่ต้องการมอบอำนาจของตระกูลฉินให้กับฉินเซาเฟิงและคนอื่น ๆ ที่อาศัยร่วมชายคาเดียวกัน

แม้จะได้รับการสนับสนุนจาก

บทที่103

ซือโย่วมองคนทั้งสี่ที่ยืนอยู่ต่อหน้าอย่างเย็นชา ฉินอู้ดึงแขนเสื้อของแม่ตนเอง มองกลับไปมาระหว่างแม่และซือโย่วด้วยความลำบากใจ

ซือโย่วไม่สนใจสายตาของฉินอู้ และจ้องไปที่ฉินเซวียงลู่

ในระหว่างที่ผู้อาวุโสไปที่บ้านของแม่เธอทุกวัน โดยไม่ได้ใส่ใจกับลูกนอกสมรสของฉินเซาเฟิงเลย

เดิมทีฉินเซาเฟิงคิดว่าช