บทที่ 32

ตอนที่ 32 ฉันรอคุณอยู่

ผู้หญิงคนเมื่อกี้นั้นที่ยิ้มอย่างเขินอาย ตอนนี้นอนกระดูกหักอยู่บนเตียง ตู้ที่ติดอยู่บนผนังพังลงมา และเพดานครึ่งหนึ่งทลายลงมา ทุกอย่างตกลงมาทับอยู่บนร่างของเธอ!

“เฟยเอ๋อร์!” ฟู่ฉิงเทียนตาแดงก่ำ ไม่สนใจพื้นที่ยังคงสั่นสะเทือนอยู่ พุ่งตรงเข้าไปหาเธอ

มู่เฟ

บทที่ 33

ตอนที่ 33 ชีวิตที่ไม่เหมือนกันอย่างสมบูรณ์

“เฟยเอ๋อร์ เฟยเอ๋อร์.....”

ฟู่ฉิงเทียนกอดมู่เฟยเอ๋อร์ไว้แน่นจนตัวสั่น ไม่กล้าปล่อยเธอ

ราวกับว่ามีเพียงกอดอย่างนี้ พวกเขาก็จะไม่มีวันจากกันไปไหนได้ ถึงแม้คนที่อยู่ในอ้อมแขนจะเป็นร่างที่เย็นเฉียบแล้วก็ตาม

“เฟยเอ๋อร์——! !”

บทที่ 34

ตอนที่ 34 พวกเราอยู่ที่นี่ไปจนแก่เฒ่า

เฮลิคอปเตอร์ร่อนลงจอดที่เกาะเล็กๆแห่งหนึ่งใจกลางแม่น้ำ

ภูเขาและแม่น้ำที่สวยงาม เสียงนกร้องและกลิ่นหอมของดอกไม้

“ว้าว อากาศที่นี่ดีจังเลย.....” มู่เฟยเอ๋อร์ลงจากเครื่อง อุทานขึ้นมา

กู้จั่วมองเธอด้วยสีหน้าเอาใจ : “นี่คือดินแดนลึกลับท