บทที่ 3

บทที่3

เบ็นนั้นกลั้นหายใจ ขณะที่ดวงตาของเขามองต่ำลงไปด้วยความหวาดกลัวและความหวัง

แสงจางลงเผยให้เห็นชะตากรรมของเขา มันคือ…

กระดาษที่ฉีกขาดซึ่งมีรอยขีดข่วนอยู่บนนั้น

“เยี่ยม…เกมดีจริงๆ”

เบ็ดกอดชะตากรรมของตัวเองไว้แน่นราวกับมันเป็นคนรักที่ห่างหายกันไปนาน ในหัวของเขานั้นลิสต์รายชื่อสิ่งที่เขาอย

บทที่ 4

บทที่4

“หยุดมองอย่างกระหายได้แล้ว นายมันก็เป็นได้แค่ไอ้หนอนสกปรกสำหรับผู้หญิงอย่างเธอเท่านั้น” ไทเลอร์พูดดูถูกออกมาพร้อมก้าวมาข้างหน้ามายืนอยู่ข้างๆเบ็นพร้อมแสยะยิ้ม “นั่นเพเนโลพี นายไม่สามารถคุยกับเธอเพื่อช่วยชีวิตของนายได้หรอก ดังนั้นหยุดมองเธอได้แล้วก่อนที่แกจะทำให้ตัวเองน่าอับอายไปมากกว