บทที่ 21

บทที่21

อาจารย์นั้นยืนอยู่หน้าห้องเรียนพร้อมสอนเลคเชอร์ครั้งสุดท้ายให้นักเรียนของเขา มันเป็นสัปดาห์ที่สนุกและมีประโยชน์อย่างมาก เบ็นเองก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน ตั้งแต่แซคลีไม่สร้างปัญหาให้กับเขา ไม่แม้กระทั่งจะแกล้งเรื่องป้ายชื่อ บางทีแซคลีอาจจะกลัวว่ามิยูกิจะปฎิเสธคำเดทระหว่างพวกเขา

อาจารย์

บทที่ 22

บทที่22

ลมหายใจของเบ็นเริ่มสงบลง ราวกับว่าเขาควบคุมความกังวลของตัวเองได้แล้ว

มันเป็นเหมือนกับครั้งก่อนไม่ผิด…ต่างออกไปเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น – ดวงตาของเบ็นดูสงบมาก

‘สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ’ เขาบอกตัวเองอยู่ในใจ เขาเริ่มหายใจเข้าและออกอย่างช้าๆขณะที่ทุกคนจ้องมาที่เขาราวกับรอให้เขาเริ่มพูดเสียท

บทที่ 23

บทที่23

“บราโว่!” คนที่ตะโกนพร้อมปรบมือออกมาเสียงดังที่สุดก็คืออาจารย์ เขาไม่เคยเจอนักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบพูดได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อน! นี่มันแทบจะอยู่ระดับเดียวกับพวกมืออาชีพด้วยซ้ำ! ขณะที่เขากำลังชื่นชนความสามารถของเบ็น นักเรียนโดยรอบต่างปรบมือให้เพราะเหตุผลที่ต่างกันออกไป พวกเขารู้สึกบ