บทที่11

“นายพูดเชี่ยอะไรกัน?!?” ไทเลอร์โกรธขึ้นมา มีคนรอบๆก่นด่าออกมา

“ความจริงก็คือแกคือตัวผิดพลาด ใบสูติบัตรของแกเป็นจดหมายขอโทษจากโรงงานถุงยาง!”

ใบหน้าของไทเลอร์กลายเป็นสีแดงด้วยความอับอายและความโกรธ

แม้ว่าเบ็นจะเป็นพวกหงิมๆ แต่เขาก็เก่งเรื่องการด่า ขนาดระบบยังชมเขาเรื่องสกิลด่ากราดที่เขาได้จากเก

บทที่12

16 วันที่เหลืออยู่

มันเป็นเวลาที่เขาต้องไปพบเบลูก้าและอันโตนิโออีกครั้ง เบ็นนั่งอยู่ตรงม้านั่งในสวนสาธารณะใจกลางเมืองเพื่อรอคนที่เหลือมาถึง มันเป็นยามบ่ายที่งดงาม มีคนมากมายกำลังเดิน, ออกกำลังกาย หรือนั่งอยู่บนหญ้า มีผู้หญิงมากมายทั้งอยู่คนเดียวและอยู่กันเป็นกลุ่ม

เบลูก้านั่นมาจากทางอีกฝั่งท

บทที่13

เบลูก้าเอ่ยชมอันโตนิโอ “เยี่ยมยอดมากแม้ว่าจะมีเรื่องแย่ๆตอนท้ายเล็กน้อย แต่คนมักจะไม่สนใจเนื้อเรื่องของพวกมันเพียงแค่ตอนจบอยู่แล้วใช่ไหมละ? ยอดมาก!”

‘ตอนจบก็สำคัญเหมือนกันนะเฮ้ย!’ เบ็นคิดอยู่ในใจ

เบลูก้ามองไปที่เบ็น “นี่แหละคือพลังของการเรียกร้องความสนใจ นายเห็นไหมผู้หญิงเหล่านั้นที่เล่นขนขอ