บทที่ 967

บทที่ 967 ใครบางคนร้อนใจแย่แล้ว

ภายในใจปุณณภพตึงแน่นอีกครั้ง เพียงได้สัมผัสดวงตาโตที่น่าสงสารคู่นี้ของเธอ ใจก็อ่อนลงมาชั่วขณะ เขามีความรู้สึกจำใจที่ทำอะไรเธอไม่ได้จริงๆ

“ได้! งั้นเธอรับปากก่อนว่าจะอยู่ข้างกายพี่ตลอด ห้ามไปที่ไหนทั้งนั้น”

“อื้ม! ฉันรับปาก” ภวิกาเห็นพี่ใหญ่ร

บทที่ 968

บทที่ 968 ความคิดที่เดายาก

เสียงของคนที่เข้ามาช่วยลอยมาจากข้างนอกหลุม คนกลุ่มหนึ่งเหมือนกำลังปรึกษาวิธีอะไรกันอยู่

และภายใต้ความมืดในหลุม เวลานี้หนุ่มสาวคู่หนึ่งโอบกอดกันแน่น และริมฝีปากของทั้งสองประกบอีกฝ่ายอยู่ หายใจหอบ ไม่ได้ขยับทั้งนั้น

ใจของภวิกาเต้นจนใกล้จะทะลุหน้าอก

บทที่ 969

บทที่ 969 พูดสถานะของเธอออกมา

เห็นเพียงภาพคนที่อยู่ภายใต้น้ำไม่ได้ใส่อะไรทั้งนั้นกำลังหดแน่นอยู่ที่มุมหนึ่ง ความรู้สึกของปุณณภพได้รับการโจมตีบางอย่างทันที

“เกิดอะไรขึ้น?” เขาถามเสียงทุ้มต่ำ

ภวิกากอดหน้าอกไว้ ขดอยู่ที่มุมหนึ่ง ชี้ไปทางงูน้อยที่กำลังแลบลิ้นบนพื้น “งู…มีงูตัว