บทที่ 966

บทที่ 966 จูบท่ามกลางฝัน

หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงไม่รู้สึกถึงบรรยากาศกระอักกระอ่วนเลยสักนิด เธอกลัวปุณณภพจะไม่ให้เธอนอนที่นี่ จึงดึงผ้าห่มไว้แน่น ดวงตาโตคู่หนึ่งมองเขาอย่างน่าสงสารและอ้อนวอน

ปุณณภพรู้ว่าไล่เธอไปคงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เขาไม่อยากให้เธออยู่ในความหวาดกลัวตามลำพ

บทที่ 967

บทที่ 967 ใครบางคนร้อนใจแย่แล้ว

ภายในใจปุณณภพตึงแน่นอีกครั้ง เพียงได้สัมผัสดวงตาโตที่น่าสงสารคู่นี้ของเธอ ใจก็อ่อนลงมาชั่วขณะ เขามีความรู้สึกจำใจที่ทำอะไรเธอไม่ได้จริงๆ

“ได้! งั้นเธอรับปากก่อนว่าจะอยู่ข้างกายพี่ตลอด ห้ามไปที่ไหนทั้งนั้น”

“อื้ม! ฉันรับปาก” ภวิกาเห็นพี่ใหญ่ร

บทที่ 968

บทที่ 968 ความคิดที่เดายาก

เสียงของคนที่เข้ามาช่วยลอยมาจากข้างนอกหลุม คนกลุ่มหนึ่งเหมือนกำลังปรึกษาวิธีอะไรกันอยู่

และภายใต้ความมืดในหลุม เวลานี้หนุ่มสาวคู่หนึ่งโอบกอดกันแน่น และริมฝีปากของทั้งสองประกบอีกฝ่ายอยู่ หายใจหอบ ไม่ได้ขยับทั้งนั้น

ใจของภวิกาเต้นจนใกล้จะทะลุหน้าอก