บทที่ 811 รับปากเขาว่าจะย้ายไป

ทรงวุฒิเห็นเธอตกใจเขารีบพูดปลอบว่า"อย่ากังวลเลยตอนนี้ข้างกายของเธอนั้นฉันจัดเตรียมบอดี้การ์ดไว้สี่คนพวกเขานางจะปกป้องความปลอดภัยของเธอชั่วคราวแต่ว่าถ้าหากเธอนั้นสามารถเอาครอบครัวและน้ำฝนไปต่างประเทศได้เป็นดีที่สุด

"พาพวกเขาไปหรอ"ดารินทร์ค่อยๆเบิกตากว้างร้ายแรง

บทที่ 812 ตกหลุมพราง

“ถ้าไม่เจอกันได้ก็อย่าเจอกันเลย เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับทรงวุฒิ ถ้าทำให้เขาเปลี่ยนใจได้ ช่วยพวกเราพูดกับโยธิน บวกกับงานที่เราเคยช่วยทำ อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ไม่มีทางเลือก หรืออาจทำให้ยังมีชีวิตอยู่รอดต่อไปได้”

“ว่าไงนะครับ ลูกพี่ แล้วแบบนี้พวกผมจะไม่ตกงานหรอครับ”

“เงินเ

บทที่ 813 เขากังวลจนเกือบบ้า

เขาลุกขึ้นยืน กำมือถือไว้แน่น ในหัวว่างเปล่า กัดฟันถามขึ้น “เธออยู่ไหน” เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นห่วงและกังวลมาก

“แล้วท่านรองจะมีเวลาว่างให้ผมไหมครับ” เขาเอ่ยถามขึ้น “ผมไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอ ผมแค่อยากให้เธอช่วย ให้ผมได้เจอกับคุณ ก็แค่นั้น”

“พวก.......พวกแก่ ถ