บทที่ 810 ของขวัญวันเกิดของเด็ก

ทรงวุฒินั้นยิ้มขึ้นมา"ยังไม่ใช่ แต่ว่าในไม่ช้าก็จะมีสักวัน"

เป็นครั้งแรกที่ดรณ์เห็นหัวหน้าดีใจเหมือนเด็ก

ทรงวุฒินั้นกลับไปที่บ้านและพยายามเรื่องที่จะส่งของขวัญต่อเขานั้นเปิดคอมและเริ่ม Search หาของเล่นที่เด็กชอบในสายตาของเขาได้เลือกของขวัญทีรักให้น้ำฝนม

บทที่ 811 รับปากเขาว่าจะย้ายไป

ทรงวุฒิเห็นเธอตกใจเขารีบพูดปลอบว่า"อย่ากังวลเลยตอนนี้ข้างกายของเธอนั้นฉันจัดเตรียมบอดี้การ์ดไว้สี่คนพวกเขานางจะปกป้องความปลอดภัยของเธอชั่วคราวแต่ว่าถ้าหากเธอนั้นสามารถเอาครอบครัวและน้ำฝนไปต่างประเทศได้เป็นดีที่สุด

"พาพวกเขาไปหรอ"ดารินทร์ค่อยๆเบิกตากว้างร้ายแรง

บทที่ 812 ตกหลุมพราง

“ถ้าไม่เจอกันได้ก็อย่าเจอกันเลย เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับทรงวุฒิ ถ้าทำให้เขาเปลี่ยนใจได้ ช่วยพวกเราพูดกับโยธิน บวกกับงานที่เราเคยช่วยทำ อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ไม่มีทางเลือก หรืออาจทำให้ยังมีชีวิตอยู่รอดต่อไปได้”

“ว่าไงนะครับ ลูกพี่ แล้วแบบนี้พวกผมจะไม่ตกงานหรอครับ”

“เงินเ