บทที่609 ความไม่ชอบเมื่อก่อนมลายหายไป

ลินดามองชายหนุ่มที่ยืนฝ่าลมหนาวอยู่ตรงนั้นผ่านกระจกรถไป หล่อนรู้ว่าผู้ชายคนนี้ยินยอมฝ่าลมหนาวยืนรออยู่ที่นี่ ไม่ใช่เพราะหล่อน แต่เป็นเพราะกานิกาณ

กระทั่งรถขับออกไปแล้ว โยธินถึงยอมกลับเข้าไป เขายังมีงานที่รอเขาอยู่

ที่นั่งด้านหลังของรถยนต์ที่เงียบ

บทที่610 เขาอยากมาบ้าน

กานิกาณมาถึงบ้านก็ใกล้สี่ทุ่มแล้ว เธอกลับมาถึงในบ้าน มารดาได้ยินเสียงเธอกลับมา เข้ามาถามสักหน่อยแล้ว กานิกาณให้พวกเขาไปนอนกันได้แล้ว ส่วนดาลิศก็หลับไปแล้ว

เธอไม่ได้ปลุกดาลิศ จากนั้นกลับมาถึงที่ห้องอย่างเงียบๆ ปิดประตูไว้แล้ว

เธอถอนหายใจเบาๆ ทีหนึ่ง ก้อนหินที่อย

บทที่611 ต้อนรับปกติก็พอแล้ว

กานิกาณดูไปที่นาฬิกาบ่อยๆ เพื่อค่ำคืนนี้นวิราเริ่มเตรียมอาหารในห้องครัวตั้งแต่สี่โมงเย็นแล้ว ฏิวัตต์ก็เห็นความสำคัญของคู่รักลูกสาวคนโตเหมือนกัน เขาเอาชา เหล้า บุหรี่ที่ดีที่สุดออกมา เพื่อจะได้ต้อนรับอย่างดี

กานิกาณลองดูเวลานั้น 5:30 นแล้ว เธอนั้นเดี๋ยววิ่งไปช่