บทที่581 เขาเซ็นชื่อแล้ว

“ไม่มีค่ะ!” กานิกาณกัดฟันแล้ว ที่แท้เขากำลังล้อเธอเล่น

และเวลานี้ กานิกาณถึงพบว่า ในมือของเขา จับหนังสือย้ายตำแหน่งฉบับนั้นไว้ ขณะเดียวกันมืออีกข้างหนึ่งหยิบปากกากด้ามหนึ่งไว้

กานิกาณถอนหายใจนิดหน่อย โยธินหยิบหนังสือย้ายตำแหน่งขึ้น บทที่อยู่ต่อหน้าเธอ มือของเ

บทที่582 เธอไปแล้ว

เหมือนว่าตั้งแต่กานิกาณทำงานมา นี่เป็นช่วงบ่ายที่ยากลำบากที่สุดแล้ว ถึงแม้ห่างจากเวลาเลิกงานเพียงสองชั่วโมง เธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ราวกับได้รับความทรมานอย่างหนึ่ง ทำให้เธอความคิดสับสน ยิ่งไม่รู้เส้นทางชีวิตของวันข้างหน้า เธอก็เหมือนคนหลงทาง

หาทางออกไม่เจอแล้ว

เธอ

บทที่583 ครอบครัววาดวงศ์

เครื่องบินของกานิกาณออกเดินทางแต่เช้า นำกระเป๋าเดินทางของเธอไป ซึ่งวินาทีก่อนเครื่องจะขึ้น เธอโทรศัพท์หาพ่อแม่ บอกพวกเขาว่าเธอจะไปต่างประเทศสักหน่อย

ฏิวัตต์สองสามีภรรยาก็คิดว่าเธอไปทำงาน จึงไม่ได้ถามอะไรมากมาย ให้เธอระวังเรื่องความปลอดภัย

กานิกาณเลือกบินไปเมื