บทที่540 ถูกเขาดึงดูด

ด้านล่าง ขบวนรถของธนชาตออกไปแล้ว ส่วนแพวดายืนอยู่หน้ากระจกชมวิวในโรงพยาบาล มองตามเขาจนเขาลับหายไป

ผู้ชายคนนี้จากไปแล้ว กลับพาโลกทั้งหมดของเธอไปด้วย

ทำเนียบประธานาธิบดี

กานิกาณกำลังเตรียมตัวสำหรับการไปเยี่ยมเยือนต่างประเทศเป็นเพื่อนโยธิน ข้าวของเครื่องใช้ทุ

บทที่541 อายอยู่บ้างแล้ว

โยธินโค้งริมฝีปากยิ้ม “สบายมาก ต่อไปเตรียมไว้ให้ผมใช้หน่อยสิ”

กานิกาณเม้มริมฝีปากยิ้มพยักหน้า “ค่ะ ฉันจะเตรียมให้”

โยธินกระพริบตาแล้วนั่งตัวตรง กานิกาณหยิบน้ำตาเทียมขึ้น “งั้นฉันจะรอท่านอยู่ที่ห้องโถงนะคะ ถ้ามีเรื่องอะไร ท่านเรียกฉันได้เลยค่ะ”

“ไปนอนเถอ

บทที่542 ใจสับสนอยู่บ้าง

เครื่องบินพุ่งไปด้านหน้าอย่างมั่นคง ห้องด้านหน้ากับด้านหลังแยกออกจากกัน ทำให้ทั้งห้องด้านหลังไม่มีเสียงรบกวน มีเพียงที่โซฟา เสียงโยธินพลิกเอกสารอยู่ไม่ขาด กานิกาณอยู่ด้านข้างก็ว่างขึ้นมาแล้ว บางทีเธอก็ดื่มน้ำ หรือไม่ก็ชื่นชมก้อนเมฆด้านนอกสักพัก มองไปที่ขอบฟ้ากว้างใหญ่ไพศ