บทที่525 อยู่ข้างห้องเขา

ในสายตาของเตชินท์ นี่เป็นความคิดที่โง่เขลามากอย่างหนึ่ง

ตอนบ่าย กานิกาณถูกโยธินเรียกให้เข้าไปในห้องทำงานของเขาแล้วสักพัก ลักษณะห้องทำงานของเขาล้วนมีเอกสารที่เป็นความลับสำคัญอย่างมาก ดังนั้นจึงให้คนเพียงที่เขาเชื่อใจพอเข้ามา

กานิกาณยกน้ำมาถังหนึ่ง เช็ดถูโต๊ะทำ

บทที่526 โทษเขาที่หล่อเกินไปแล้ว

ถือว่ากานิกาณย้ายเข้ามาที่บ้านของโยธินอย่างเป็นทางการแล้ว เธอตื่นเต้นอย่างมาก แต่เธอไม่กล้าคิดเลยว่าหากให้คนอื่นรู้เข้า จะคิดกับเธออย่างไร

เดิมทีกานิกาณไม่กล้าคิดเรื่องแบบนี้มาก นี่เหมือนกับว่าตั้งแต่เธอทำงานมาจนถึงตอนนี้ ไม่เคยมีความคิดที่เหลวไหลเช่นนี้มาก

บทที่527 กลายเป็นคนว่างงานแล้ว

เวลานี้กานิกาณลืมความเจ็บไปเสียสนิทแล้ว เหลือเพียงความหงุดหงิด ทำไมถึงไม่ระวังขนาดนี้? เดินอยู่ดีๆ ก็ต้องล้มจนเป็นแบบนี้

แต่เมื่อเธอหกล้ม ผู้รับผิดชอบใหญ่สุดก็คือผู้ชายคนนี้ ก็ได้! แน่นอนว่าเธอไม่สามารถโทษเขาได้ กานิกาณได้แต่กัดริมฝีปากแดงไว้ นับวันยิ่งโมโหตน