บทที่ 5

กลับไปดูแลน้องสาว

เมื่อเห็นน้ำตาของเธอ ก็ทำให้ซ่งหมิงเยี่ยหงุดหงิดมากยิ่งขึ้น ในจิตใต้สำนึกกลับอยากจะยื่นมือเข้าไปช่วยเช็ดน้ำตาให้ แต่ทว่ายังไม่ทันได้ทำอะไร ที่ข้อพับของเขาก็มีร่างอ่อนนุ่มติดเข้ามา

“หมิงเยี่ย”

พร้อมกับเสียงเรียกหาของเสิ่นฉ่ายหมุย เขาจึงหันจิตใจกลับมา เริ่

บทที่ 6

ท้ายที่สุดแล้วเธอยังมีใจอยู่ไหม

“ซ่งหมิงเยี่ย ทุกๆครั้งที่ถึงเวลาแบบนี้ฉันสงสัยมาโดยตลอดว่าคุณยังมีใจอยู่ไหม”เสิ่นฉ่ายเวยเอ่ยถามแผ่วเบา

ข่ายเจ๋เห็นสถานการณ์แบบนี้จึงเอ่ยชักชวน “เวยเวยไม่ต้องฟังเขา เธอต้องพักอยู่ที่นี่ ฉันเป็นหมอ ก็ถือว่าฉันรักษาอาการป่วยของเสิ่นฉ่ายหมุยไม่ได้

บทที่ 7

เธอท้องแล้ว

ในช่วงฤดูหนาว เสิ่นฉ่ายหมุยสวมเพียงแค่เสื้อคลุมขนแกะตัวเดียว ช่วยขับให้เธอดูโดดเด่นสวยงามมากยิ่งขึ้น การแสดงออกของเธอก็ดูอ่อนหวานเสียจนปิดไม่มิด

“คุณมาทำไมล่ะ?แถมยังใส่เสื้อแค่นิดเดียวอีก”ซ่งหมิงเยี่ยเดินเข้าไปกุมมือเธอไว้ ใช้น้ำเสียงเชิงบ่นถามหญิงสาว

“ฉันเพิ่