บทที่ 41 นายเป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของฉันเสมอมา

ยามที่เสิ่นฉ่ายเวยและข่ายเจ๋เดินออกมา ซ่งหมิงเยี่ยที่กำลังเล่นโยนลูกบอลของเล่นอยู่กับซ่งฉุนซี ทั้งโดยสองคนโยนส่งกันไปมา อย่างสนุกจนซ่งฉุนซีหัวเราะไม่หยุด

“แม่” พอซ่งฉุนซีเห็นเสิ่นฉ่ายเวย ก็รีบมาออกจากซ่งหมิงเยี่ยทันที เสิ่นฉ่ายเวยมองพ่อลูกอย่าง

บทที่ 42 ได้โปรดแต่งงานกับฉันอีกครั้ง

“เข้านอนเร็วๆ รักษาตัวให้ดี นี่สิถึงเป็นหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของคุณ ได้ยินแล้วใช่มั้ย?”

ซ่งหมิงเยี่ยเคาะปลายจมูกรั้นอย่างเอ็นดู คำพูดที่พูดออกมาเต็มไปด้วยความห่วงใย

“อืม”

เสิ่นฉ่ายเวยเขินจนต้องก้มหน้าหนี ปล่อยให้ซ่งหมิงเยี่ยพาเธอกลับห้องไปพั

บทที่ 43 จบบริบูรณ์

เสิ่นฉ่ายเวยเดินเข้าไปในทุ่งดอกไม้อย่างระมัดระวัง ก้มลงมองดอกลิลลี่ต้นนั้นอย่างตั้งใจ

สัมผัสเบาๆ และดูเหมือนว่ามันไม่มีอะไรต่างจากต้นอื่น แต่จู่ๆก็พบว่ามีแหวนซ่อนอยู่ในดอกไม้ กลิ่นหอมที่ชวนให้รู้สึกสบายใจ เปล่งประกายอยู่ใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา

“เอ๊ะ?”

เสิ